சித்தர் பாடல்கள் சில

அழுகணிச் சித்தர் பாடல்

ஊத்தைச் சடலமடி உப்பிருந்த பாண்டமடி 
மாற்றிப்பிறக்க மருந்தெனக்குக் கிட்டுதில்லை 
மாற்றிப்பிறக்க மருந்தெனக்குக் கிட்டுமென்றால் 
ஊத்தைச் சடலம் விட்டே - என் கண்ணம்மா 
உன் பாதம் சேரேனே?

கொல்லன் உலைபோலக் கொதிக்குதடி என் வயிறு 
நில் என்று சொன்னால் நிலைநிறுத்தக் கூடுதில்லை; 
நில்லென்று சொல்லி நிலைநிறுத்த வல்லார்க்குக் 
கொல் என்று வந்த நமன் - என் கண்ணம்மா 
குடியோடிப் போகாணோ!

மாமன் மகளடியோ மச்சினியோ நானறியேன் 
காமன் கணையெனக்கு கனலாக வேகுதடி 
மாமன் மகளாகி மச்சினியும் நீயானால் 
காமன் கணைகளெல்லாம் என் கண்ணம்மா! 
கண்விழிக்க வேகாவோ

புல்லரிடத்திற்போய் பொருள் தனக்கு கையேந்தி 
பல்லை மிகக்காட்டிப் பரக்க விழிக்கிறண்டி 
பல்லை மிகக் காட்டாமல் பரக்க விழிக்காமல் - என் கண்ணம்மா 
புல்லரிடம் போகாமல் என் கண்ணம்மா! 
பொருளெனக்குத் தாராயோ

பையூரிலேயிருந்து பாழூரிலே பிறந்து 
மெய்யூரில் போவதற்கு வேதாந்த வீடறியேன் 
மெய்யூரில் போவதற்கு வேதாந்த வீடறிந்தால் 
பையூரும் மெய்யூரும் என் கண்ணம்மா! 
பாழாய் முடியாவோ

உன்னை மறந்தல்லோ உளுத்த மரமானேன் 
தன்னை மறந்தார்க்குத் தாய்தந்தை யில்லையடி 
தன்னை மறக்காமல் தாயாரு முண்டானால் 
உன்னை மறக்காமல்  என் கண்ணம்மா 
ஒத்திருந்து வாழேனோ.

பட்டினத்தார் பாடல்கள்

கல்லாப் பிழையும், கருதாப் பிழையும், கசிந்துருகி
நில்லாப் பிழையு நினையாப் பிழையும், நின்னஞ்செழுத்தைச்
சொல்லாப் பிழையுந், துதியாப் பிழையுந், தொழாப் பிழையும்
எல்லாப் பிழையும் பொறுத்தருள்வாய் கச்சியேகம்பனே.

ஐயிரண்டு திங்களா யங்கமெலாம் நொந்து பெற்றுப் 
பையலென்ற போதே பரிந்தெடுத்துச் - செய்யஇரு 
கைப்புறத்தி லேந்திக் கனகமுலை தந்தாளை 
எப்பிறப்பிற் காண்பே னினி

அரிசியோ நானிடுவே னாத்தாள் தனக்கு 
வரிசையிட்டுப் பார்த்து மகிழாமல் - உருசியுள்ள 
தேனே யமிர்தமே செல்வத் திரவியப்பூ 
மானே யென வழைத்த வாய்க்கு

“முந்தித் தவங்கிடந்து முந்நூறு நாள் அளவும் 
அந்திபக லாச்சிவனை யாதரித்துத் -
தொந்திசரியச் சுமந்து பெற்ற தாயார் தமக்கோ 
வெரியத் தழல்மூட்டு வேன்”

வட்டிலிலுந் தொட்டிலிலும் மார்மேலுந் தோன் மேலுங் 
கட்டிலிலும் வைத்தென்னைக் காதலித்து - முட்டச் 
சிறகிலிட்டுக் காப்பாற்றிச் சீராட்டுந் தாய்க்கோ 
விறகிலிட்டுத் தீமூட்டு வேன்

அள்ளியிடுவ தரிசியோ தாய்தலைமேல் 
கொள்ளிதனை வைப்பேனோ கூசாமல் - மெள்ள 
முகமேன் முகம்வைத்து முத்தாடி யென்றன் 
மகனே யெனவழைத்த வாய்க்கு

முன்னை இட்ட தீ முப்புறத்திலே

பின்னை இட்ட தீ தென் இலங்கையில்

அன்னை இட்ட தீ அடிவயிற்றிலே

யானும் இட்ட தீ மூள்க மூள்கவே

வேகுதே தீயதனில் வெந்து பொடி சாம்பல் 

ஆகுதே பாவியே னையகோ – மாகக்

குருவி பறவாமற் கோதாட்டி யென்னைக் 
கருதி வளர்த்தெடுத்த கை

வெந்தாளோ சோணகிரி வித்தகா நின்பதத்தில் 

வந்தாளோ என்னை மறந்தாளோ - சந்ததமு 
முன்னையே நோக்கி யுகந்துவரங் கிடந்துஎன் 
றன்னையே யீன்றெடுத்த தாய்

வீற்றிருந்தா ளன்னை வீதிதனி லிருந்தாள் 
நேற்றிருந்தா ளின்று வெந்து நீறானாள் - பாற்றெளிக்க 
வெல்லீரும் வாருங்க ளேதென் றிரங்காம 
லெல்லாந் சிவமயமே யாம்

மனையாளு மக்களும் வாழ்வுந் தனமுந்தன் வாயின்மட்டே 
யினமான சுற்ற மயானம் மட்டே வழிக்கேது துணை 
தினையாமள வெள் ளளவாகினு முன்பு செய்ததவந் 
தனையாள வென்றும் பரலோகஞ் சித்திக்குஞ் சத்தியமே

ஒருமடமாதும் ஒருவனும்ஆகி இன்பசுகம் தரும் 
அன்பு பொருந்தி உணர்வுகலங்கி ஒழுகிய விந்து ஊறுசுரோணிதம் 
மீதுகலந்து 
பனியில் ஓர்பாதி சிறிதுளிமாது பண்டியல் வந்து

நாபிளக்க பொய்யுரைத்து நவநிதியம் தேடி 

நலனொன்றும் அறியாத நாரியரைக் கூடி 
பூப்பிளக்க வருகின்ற புற்றீசல் போல 

புலபுலென கலகலெனப் புதல்வர்களை பெறுவீர் 

காப்பதற்கும் வகையறியீர் கைவிடவு மாட்டீர் 

கவர்பிளந்த மரத்துளையிற் கால்நுழைத்துக் கொண்டே 

ஆப்பதனை அசைத்துவிட்ட குரங்கதனை போல 

அகப்பட்டீரே கிடந்துழல அகப்பட்டீரே

காதற்ற ஊசியும் வாராது காண் கடைவழிக்கே

சிவவாக்கியர் பாடல்

நட்டகல்லைத் தெய்வமென்று நாலுபுஷ்பந் சாத்தியே 
சுற்றிவந்து முணமுணென்று சொல்லு மந்திரம் ஏதடா 
நட்டகல்லும் பேசுமோ நாதனுள் ளிருக்கையில் 
சுட்டசட்டி சட்டுவம் கறிச்சுவை அறியுமோ

ஓசையுள்ள கல்லைநீ உடைத்திரண்டாய் செய்துமே 
வாசலிற் பதித்தகல்லை மழுங்கவே மிதிக்கின்றீர் 
பூசனைக்கு வைத்த கல்லில் பூவும் நீரும் சாத்து கிறீர் 
ஈசனுக்குகந்த கல்லெந்தக் கல்லு சொல்லுமே

பண்ணிவைத்த கல்லையும் பழம் பொருளது என்றுநீர் 
எண்ணம் உற்றும் என்னபேர் உரைக்கின்றீர்கள் ஏழைகாள்
பண்ணவும் படைக்கவும் படைத்துவைத்து அளிக்கவும்
ஒண்ணும் ஆகி உலகு அளித்த ஒன்றை நெஞ்சில் உன்னுமே

பூசைபூசை யென்றுநீர் பூசைசெய்யும் பேதைகாள் 
பூசையுன்ன தன்னிலே பூசைகொண்ட தெவ்விடம் 
ஆதிபூசை கொண்டதோ வனாதிபூசை கொண்டதோ 
ஏதுபூசை கொண்டதோ வின்னதென் றியம்புமே

வாயிலே குடித்தநீரை எச்சிலென்று சொல்லுறீர் 
வாயிலே குதப்புவேத மெனப்படக் கடவதோ 
வாயிலெச்சில் போக வென்று நீர்தனைக் குடிப்பீர்காள் 
வாயிலெடச்சில் போனவண்ணம் வந்திருந்து சொல்லுமே

ஓடிஓடி ஓடிஓடி உட்கலந்த சோதியை 
நாடி நாடி நாடிநாடி நாட்களும் கழிந்துபோய் 
வாடி வாடி வாடிவாடி மாண்டுபோன மாந்தர்கள் 
கோடிகோடி கோடிகோடி எண்ணிறந்த கோடியே.

சாத்திரங்கள் ஓதுகின்ற சட்டநாத பட்டரே 
வேர்த்துஇரைப்பு வந்தபோது வேதம்வந்து உதவுமோ 
மாத்திரைப் போதும்முளே மறிந்து நோக்கவல்லிரேல் 
சாத்திரப்பை நோய்கள்ஏது சத்திமுத்தி சித்தியே.

நாலுவேதம் ஒதுவீர் ஞானபாத அறிகிலீர் 
பாலுள்நெய்கலந்தவாறு பாவிகாள் அறிகிலீர் 
ஆலம்உண்ட கண்டனார் அகத்துளே இருக்கவே 
காலன்என்று சொல்லுவீர் கனாவிலும் அதில்லையே

சாமம்நாலு வேதமும் சகலசாத் திரங்களும் 
சேமமாக வோதினும் சிவனைநீர் அறிகிலீர் 
காமநோயை விட்டுநீர் கருத்துளே உணர்ந்தபின் 
ஊமையான காயமாய் இருப்பன் எங் கள்ஈசனே.

கோயிலாவது ஏதடா குளங்களாவது ஏதடா
கோயிலும் குளங்களும் கும்பிடும் குலாமரே
கோயிலும் மனத்துளே குளங்களும் மனத்துளே
ஆவதும் அழிவதும் இல்லைஇல்லை இல்லையே.

பறைச்சியாவது ஏதடா பணத்தியாவது ஏதடா
இறைச்சிதோல் எலும்பினும் இலக்கம்இட் டிருக்குதோ
பறைச்சி போகம் வேறதோ பணத்திபோகம் வேறதோ
பறைச்சியும் பணத்தியும் பகுத்துபாரும் உம்முளே.

கறந்தபால் முலைப்புகா கடைந்தவெண்ணை மோர்புகா 
உடைந்துபோன சங்கினோசை உயிர்களும் உடற்புகா 
விரிந்த பூஉதிர்ந்த காயும் மீண்டும் போய் மரம்புகா 
இறந்தவர் பிறப்பதில்லை இல்லையில்லை இல்லையே

.

சொற்குருக்க ளானதும் சோதிமேனி யானதும்
மெய்க்குருக்க ளானதும் வேணபூசை செய்வதும்
சத்குருக்க ளானதும் சாத்திரங்கள் சொல்வதும்
மெய்க்குருக்க ளானுதும் திரண்டுருண்ட தூமையே.

உடம்புயிர் எடுத்ததோ உயிருடம்பு எடுத்ததோ 
உடம்புயிர் எடுத்தபோது உருவமேது செப்புவீர் 
உடம்புயிர் எடுத்தபோதஉயிஇறப்ப தில்லையே 
உடம்புமெய் மறந்துகண்டு உணர்ந்துஞானம் ஓதுமே

.

இல்லை இல்லை இல்லையென்று இயம்புகின்ற ஏழைகாள் 
இல்லையென்று நின்றதொன்றை இல்லையென்ன லாகுமோ 
இல்லையல்ல வொன்றுமல்ல இரண்டும் ஒன்றிநின்றதை 
எல்லைகண்டு கொண்டபேர் இனிப்பிறப்பது இல்லையே

மாதமாதம் தூமைதான் மறந்துபோன தூமைதான் 
மாதமற்று நின்றலோ வளர்ந்துரூப மானது 
நாதமேது வேதமேது நற்குலங்கள் ஏதடா 
வேதமோதும் வேதியர் விளைந்தவாறும் பேசடா.

வேணும்வேணும் என்றுநீர் வீண்உழன்று தேடுவீர் 
வேணுமென்று தேடினாலும் உள்ளதல்ல தில்லையே

வேணும்என்று தேடுகின்ற வேட்கையைத் திறந்தபின் 
வேணும்என்ற அப்பொருள் விரைந்துகாண லாகுமே.

புலால்புலால் புலாலதென்று பேதமைகள் பேசுறீர் 
புலாலைவிட்டு எம்பிரான் பிரிந்திருந்தது எங்ஙனே 
புலாலுமாய் பிதற்றுமாய் பேருலாவுந் தானுமாய் 
புலாலிலே முளைத்தெழுந்த பித்தன்காணும் அத்தனே.

மீனிறைச்சி தின்றதில்லை அன்றுமின்றும் வேதியர்  மீனிருக்கும் நீரலோ மூழ்வதுங் குடிப்பதும்  மானிறைச்சி தின்றதில்லை அன்றுமின்றும் வேதியர்  மானுரித்த தோலலோ மார்புநூல் அணிவதும்.	159
ஆட்டிறைச்சி தின்றதில்லை அன்றுமின்றும் வேதியர்  ஆட்டிறைச்சி அல்லவோ யாகம்நீங்கள் ஆற்றலே  மாட்டிறைச்சி தின்றதில்லை அன்றுமின்றும் வேதியர்  மாட்டிறைச்சி அல்லவோ மரக்கறிக் கிடுவது. பிறந்தபோது கோவணம் இலங்குநூல் குடுமியும்  பிறந்ததுடன் பிறந்ததோ பிறங்கு நாள் சடங்கெலாம்  மறந்தநாலு வேதமும் மனத்துளே உதித்ததோ  நிலம்பிறந்து வானிடிந்து நின்ற தென்ன வல்லிரே. ஐயிரண்டு திங்களாய் அடங்கிநின்ற தூமைதான்  கையிரண்டு காலிரண்டு கண்ணிரண்டும் ஆகியே  மெய்திரண்டு சத்தமாய் விளங்கிரச கந்தமும்  துய்யகாயம் ஆனதும் சொல்லுகின்ற தூமையே

உயிரிருந்தது எவ்விடம் உடம்பெடுத்த தின்முனம் 
உயிரதாவது ஏதடா உடம்பதாவது ஏதடா 
உயிரையும் உடம்பையு ம்ஒன்றுவிப்பது ஏதடா 
உயிரினால் உடம் பெடுத்த உண்மைஞானி சொல்லடா.

ஆடுநாடு தேடினும் ஆனைசேனை தேடினும் 
கோடிவாசி தேடினும் குறுக்கேவந்து நிற்குமோ 
ஓடியிட்ட பிச்சையும் உகந்து செய்த தர்மமும் 
சாடிவிட்ட குதிரைபோல் தர்மம் வந்து நிற்குமே.

பேய்கள்பேய்க ளென்கிறீர் பிதற்றுகின்ற பேயர்காள் 
பேய்கள்பூசை கொள்ளுமோ பிடாரிபூசை கொள்ளுமோ 
ஆதிபூசை கொள்ளுமோ அனாதிபூசை கொள்ளுமோ 
காயமான பேயலோ கணக்கறிந்து கொண்டதே.

கயத்துநீர் இறைக்கிறீர் கைகள் சோர்ந்து நிற்பதேன் 
மனத்துள்ஈரம் ஒன்றிலாத மதியிலாத மாந்தர்காள் 
அகத்துள்ஈரங் கொண்டுநீர் அழுக்கறுக்க வல்லிரேல் 
நினைத்திருந்த வோதியும் நீயும்நானும் ஒன்றலோ.

பத்திரகிரியார் பாடல்

“ஆங்காரம் உள்ளடக்கி ஐம்புலனைக் சுட்டறுத்துத்

தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம் பெற வேண்டும்

நீங்காச் சிவயோக நித்திரை கொண்டே இருந்து

தேங்காக் கருணை வெள்ளம் தேக்க வேண்டும்

அருவாய் உருவாகி, ஆதி அந்தம் ஆகின்ற

குருவாக வந்து எனை ஆட்கொண்டு அருள வேண்டும்”

உள்ளம் கவர்ந்த பாவேந்தர் பாரதிதாசன் கவிதைகள்

தமிழின் இனிமை

கனியிடை ஏறிய சுளையும் -- முற்றல் கழையிடை ஏறிய சாறும், பனிமலர் ஏறிய தேனும், -- காய்ச்சுப் பாகிடை ஏறிய சுவையும்; நனிபசு பொழியும் பாலும் -- தென்னை நல்கிய குளிரிள நீரும், இனியன என்பேன் எனினும், -- தமிழை என்னுயிர் என்பேன் கண்டீர்! பொழிலிடை வண்டின் ஒலியும் -- ஓடைப் புனலிடை வாய்க்கும் கலியும், குழலிடை வாய்க்கும் இசையும், -- வீணை கொட்டிடும் அமுதப் பண்ணும், குழவிகள் மழலைப் பேச்சும் -- பெண்கள் கொஞ்சிடும் இதழின் வாய்ப்பும், விழைகுவனேனும், தமிழும் -- நானும் மெய்யாய் உடலுயிர் கண்டீர்!

---

இன்பத் தமிழ்

தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர் ! -- அந்தத் தமிழ் இன்பத் தமிழ்எங்கள் உயிருக்கு நேர் ! தமிழுக்கு நிலவென்றுபேர்! -- இன்பத் தமிழ் எங்கள் சமுகத்தின் விளைவுக்கு நீர் ! தமிழுக்கு மணமென்று பேர் ! -- இன்பத்  தமிழ் எங்கள் வாழ்வுக்கு நிருமித்த ஊர் ! தமிழுக்கு மதுவென்று பேர்! -- இன்பத் தமிழ் எங்கள் உரிமைச்செம் பயிருக்கு வேர் ! தமிழ் எங்கள் இளமைக்குப் பால்! -- இன்பத் தமிழ் நல்ல புகழ்மிக்க புலவர்க்கு வேல் !  தமிழ் எங்கள் உயர்வுக்கு வான்! -- இன்பத் தமிழ் எங்கள் அசதிக்குச் சுடர்தந்த தேன் ! தமிழ் எங்கள் அறிவுக்குத் தோள்! -- இன்பத் தமிழ் எங்கள் கவிதைக்கு வயிரத்தின் வாள் ! தமிழ் எங்கள் பிறவிக்குத் தாய்! -- இன்பத்  தமிழ் எங்கள் வலமிக்க உளமுற்ற தீ

---

சங்க நாதம்

எங்கள் வாழ்வும் எங்கள் வளமும்    மங்காத தமிழென்று சங்கே முழங்கு!    எங்கள் பகைவர் எங்கோ மறைந்தார்:    இங்குள்ள தமிழர்கள் ஒன்றாதல் கண்டே! திங்களொடும் செழும்பரிதி தன்னோடும் விண்ணோடும்                            உடுக்களோடும் மங்குல் கடல் இவற்றோடும் பிறந்தமிழுடன் பிறந்தோம்                             நாங்கள், ஆண்மைச் சிங்கத்தின் கூட்டமென்றும் சிறியோர்க்கு ஞாபகம்செய்                            முழங்கு சங்கே!    சிங்களஞ்சேர் தென்னாட்டு மக்கள்    தீராதி தீரரென்று ஊதூது சங்கே!     பொங்கும் தமிழர்க்கின்னல் விளைத்தால்    சங்காரம் நிஜமெனச் சங்கே முழங்கு! வெங்கொடுமைச் சாக்காட்டில் விளையாடும் தோளெங்கள்                            வெற்றித் தோள்கள். கங்கையைப்போல் காவிரிபோல் கருத்துக்கள் ஊறுமுள்ளம்                             எங்கள் உள்ளம்! வெங்குருதி தனில்கமழ்ந்து லீரஞ்செய்கின்றதமிழ்                            எங்கள் மூச்சாம்! (எங்)

---

வாழ்வில் உயர்வுகொள்! 

சேசு முகம்மது என்றும்! -- மற்றும்

சிவனென்றும் அரியென்றும் சித்தார்த்த னென் றும்,

பேசி வளர்க்கின்ற போரில் -- உன்

பெயரையும் கூட்டுவர் நீஒப்ப வேண்டாம்! 

காசைப் பிடுங்கிடுதற்கே -- பலர்

கடவுளென் பார்!இரு காதையும் மூடு!

கூசி நடுங்கிடு தம்பி! -- கெட்ட

கோயிலென்றால்ஒரு காதத்தி ல்ஓடு! 

---

ஆய்ந்து பார்!!

சாந்தியால் உலகம் தழைப்பது நன்றா? சமயபே தம்வளர்த்தே தளர்வது நன்றா? மாந்தரிற் சாதிவகுப்பது சரியா?  மக்கள் ஒரேகுலமாய் வாழ்வது சரியா? வாய்ந்தபோர்க் குறிபோல் மதக்குறி இனிதா? மனமொழி மெய்ஒன்றி மகிழுதல் இனிதா? ஆய்ந்துபார் நெஞ்சமே அமைதிதான் சிறப்பா? அண்டை வீட்டைப்பறிக்கும் சண்டைதான் சிறப்பா?

---

புதிய உலகு செய்வாம்

புதியதோர் உலகம் செய்வோம் -- கெட்ட போரிடும் உலகத்தை வேரொடு சாய்ப்போம். (புதிய) பொதுஉடைமைக் கொள்கை திசையெட்டும் சேர்ப்போம்  புனிதமோடு அதை எங்கள் உயிரென்று காப்போம். (புதிய) இதயமெலாம் அன்பு நதியினில் நனைப்போம் 'இது எனதெ'ன்னுமோர் கொடுமையைத் தவிர்ப்போம் (புதிய) உணர்வெனும் கனலிடை அயர்வினை எரிப்போம் 'ஒருபொருள் தனி,எனும் மனிதரைச் சிரிப்போம்! (புதிய)  இயல்பொருள் பயன்தர மறுத்திடில் பசிப்போம் ஈவதுண்டாம் எனில் அனைவரும் புசிப்போம் (புதிய)

---

நீலவான் ஆடைக்குள் உடல் மறைத்து

   நிலாவென்று காட்டுகின்றாய் ஒளி முகத்தைக்

கோலமுழு தும்காட்டி விட்டால் காதற்

   கொள்ளையிலே இவ்வுலகம் சாமோ? வானச் 

சோலையிலே பூத்ததனிப் பூவோ நீதான்!

   சொக்கவெள்ளிப் பாற்குடமோ, அமுத ஊற்றோ!

காலைவந்த செம்பரிதி கடலில்முழ்கிக்

   கனல்மாறிக் குளிரடைந்த ஒளிப்பிழம்போ!

---

வாளினை எடடா!

வலியோர்சிலர் எளியோர்தமை வதையே புரிகுவதா? மகராசர்கள் உலகாளுதல்  நிலையாம்எனும் நினைவா? உலகாள உனதுதாய்மிக உயிர்வாதை யடைகிறாள்; உதவாதினி ஒருதாமதம் உடனே விழி தமிழா!  கலையேவளர்! தொழில்மேவிடு! கவிதைபுனை தமிழா! கடலேநிகர் படைசேர;கெடு விடநேர்கரு விகள்சேர்! நிலமேஉழு! நவதானிய  நிறையூதியம் அடைவாய்; நிதிநூல்விளை! உயிர் நூல்உரை நிசநூல்மிக வரைவாய்! அலைமாகடல் நிலம்வானிலுன் அணிமாளிகை ரதமே  அவைஏறிடும் விதமேயுன ததிகாரம் நிறுவுவாய்! கொலைவாளினை எடடாமிகு கொடியோர்செயல் அறவே குகைவாழ்ஒரு புலியேஉயர்  குணமேவிய தமிழா! தலையாகிய அறமேபுரி சரிநீதி யுதவுவாய்! சமமேபொருள் ஐனநாயகம் எனவேமுர சறைவாய்!  இலையேஉண விலையே கதி இலையேஎனும் எளிமை இனிமேலிலை எனவேமுர சறைவாய் முரசறைவாய்!

---

வீழ்ச்சியுறு தமிழகத்தில் எழுச்சி வேண்டும்!

விசைஒடிந்த தேகத்தில் வன்மை வேண்டும்!

சூழ்ச்சிதனை வஞ்சகத்தைப் பொறாமை தன்னைத்

தொகையாக எதிர்நிறுத்தித் தூள்தூ ளாக்கும்

காழ்ச்சிந்தை, மறச்செயல்கள் மிகவும் வேண்டும்! 

கடல்போலச் செந்தமிழைப் பெருக்க வேண்டும்!

கீழ்ச்செயல்கள் விடவேண்டும்! ராவ ணன்தன்

கீர்த்திசொல்லி அவன்நாமம் வாழ்த்த வேண்டும்!

---

பகை நடுக்கம் 

தமிழர் என்று சொல்வோம் - பகைவர் 
தமை நடுங்க நடுங்க வைப்போம் 
இமய வெற்பின் முடியிற் - கொடியை
ஏற வைத்த நாங்கள் தமிழர் என்று...

நமத டாஇந் நாடு - என்றும் 
நாமிந் நாட்டின் வேந்தர்
சமம்இந் நாட்டு மக்கள் - என்றே 
தாக்கடா வெற்றி முரசை! தமிழர் என்று...

எந்த நாளும் தமிழர் - தம் கை 
ஏந்தி வாழ்ந்த தில்லை
இந்த நாளில் நம் ஆணை - செல்ல
ஏற்றடா - தமிழர் கொடியை. தமிழர் என்று... 

வையம் கண்ட துண்டு - நாட்டு 
மறவர் வாழ்வு தன்னைப
பெய்யும் முகிலின் இடிபோல் - அடடே
பேரிகை முழக்கு தமிழர் என்று...

---

கூவாய் கருங்குயிலே 

எங்கள் திருநாட்டில் எங்கள்நல் ஆட்சியே 
பொங்கிடுக வாய்மை பொலிந்திடுக என்றேநீ
செங்கதிர் சீர்க்கையால் பொன்னள்ளிப் பூசிய
கங்குல் நிகர்த்த கருங்குயிலே கூவாயே.

---

சிறுத்தையே வெளியில் வா

பூட்டிய இருப்புக் கூட்டின் கதவு
திறக்கப் பட்டது! சிறுத்தையே வெளியில்வா!
எலிஎன உன்னை இகழ்ந்தவர் நடுங்கப்
புலிஎனச் செயல்செய்யப் புறப்படு வெளியில்!
நம்பினை பகலினை நள்ளிருள் என்றே 
சிம்புட் பறவையே சிறகை விரி, எழு!
சிங்க இளைஞனே திருப்புமுகம்! திறவிழி!
இங்குன் நாட்டுக் கிழிகழுதை ஆட்சியா?
கைவிரித் துவந்த கயவர், நம்மிடைப்
பொய்வி ரித்துநம் புலன்கள் மறைத்துத் 
தமிழுக்கு விலங்கிட்டுத் தாயகம் பற்றி
நமக்குள் உரிமை தமக்கென் பார்எனில்,
வழிவழி வந்தஉன் மறத்தனம் எங்கே?
மொழிப்பற் றெங்கே? விழிப்புற் றெழுக!
இகழ்ச்சி நேர்ந்தால் இறப்போம் என்றும் 
புகழ்ச்சி யேஎம் பூணாம் என்றும்
வையம் ஆண்ட வண்டமிழ் மரபே
கையி ருப்பைக் காட்ட எழுந்திரு!
குறிக்கும்உன் இளைஞர் கூட்டம் எங்கே?
மறிக்கொணாக் கடல்போல் மாப்பகை மேல்விடு! 
நன்மொழிக்கு விடுதலை நல்கிட எழுந்திரு!
பொன்மொ ழிக்குநீ புதுமை ஏற்றுவாய்!
மக்களை ஒன்றுசேர்! வாழ்வை யுயர்த்துக!
கைக்குள திறமை காட்ட எழுந்திரு!
வாழ்க இளைஞனே, வாழ்க நின்கூட்டம்! 
வாழ்கதிராவிட நாடு!
வாழ்க நின்வையத்து மாப்புகழ் நன்றே!

---

எங்கள் உடல் பொருள் ஆவியெல்லாம் -- எங்கள்
   இன்பத் தமிழ் மொழிக்கே தருவோம்!
மங்கை ஒருத்தி தரும் சுகமும் -- எங்கள்
   மாத்தமிழ்க்கீடில்லை என்றுரைப்போம்!          (இந்) 
சிங்கமென்றே. இளங் காளைகளே -- மிகத்
   தீவிரம் கொள்ளுவீர் நாட்டினிலே!
பங்கம் விளைத்திடில் தாய்மொழிக்கே -- உடற்
   பச்சை ரத்தம் பரிமாறிடுவோம்!    

     

---

மாங்குயில் கூவிடும் பூஞ்சோலை -- நமை
   மாட்ட நினைக்கும் சிறைச்சாலை! 
ஏங்கவிடோம் தமிழ்த் தாய்தனையே -- உயிர்
   இவ்வுடலை விட்டு நீங்கும் வரை!    

---

இந்தி எதிர்ப்புப் பாட்டு

இந்தி புகுந்தது நாட்டிலே -- இன்னும்

என்னசெய்கின்றீர் வீட்டிலே?

மைந்தர்அன்னைதந்தை யாவரும் -- ஒடி

வாருங்கள் போர்எல்லைக் கோட்டிலே

இன்பத்திராவிட நாட்டினை -- உண்டு

ஏப்ப மிடும்ஏற்பாட்டினைப்

பன்முறை யும்செய்து பார்த்தனர் -- இன்னும்

பார்ப்பாரானால் பார்க்கட்டுமே.

செத்த வடமொழி காட்டியும் -- நம்

செந்தமிழ் மேல்எய்த ஈட்டியும்

பொத்தென வீழ்ந்தது பன்முறை -- இந்திப்

பூச்சாண்டி காட்டினர் இம்முறை.

இந்தும தம்என்ற பேச்சையே -- சொல்லி

இன்பத் தமிழன்னை மூச்சையே

கொந்திடப் பார்த்தனர் பன்முறை -- இந்திக்

கொம்பூதி வந்தனர் இம்முறை.

வேதம் வடமொழி என்றனர் -- தமிழ் 

வீண்மொழி என்றுபு கன்றனர்

ஏதும்செல்லாதெனக் கண்டபின் -- இன்

றிந்தியைக் கட்டாயம் என்றனர்.

ஆட்சியெலாம்அவர் கையிலாம் -- படை

அத்தனை யும்அவர் பையிலாம்

கோட்டை பிடித்ததும் இந்தியாம் -- நம்

கோடரிக் காம்புகள் கூற்றிவை.

தீந்தமிழ் காணாத சேய்களின் -- பெருஞ்

செல்வத்தை இந்தியின் வாய்களில்

ஈந்தனர் இம்மூட நாய்களின் -- செயல்

ஏற்குமோ இப்பெரு நாட்டிலே.

நாடு நலம்பெற வேண்டுமாம் -- வட

நாட்டிந்தி தான் அதைத் தூண்டுமாம்

பீடுறு செந்தமிழ் நாட்டிலே -- சில

பேடிப் பசங்களின் கூற்றிவை.